I morfinę z apteczki.
Niech to szlag.
Posypcie to surfamidami.
Podnieście moje nogi. Podnieście moje nogi.
Nie żałuj proszku.
Słuchaj mojego głosu.
Nic ci nie będzie doktorku - wyzdrowiejesz.
Co mi jest?
Będzie dobrze.
Zabierzemy cię do szpitala.
Więcej proszku!
Podnieście moje nogi. Podnieście moje nogi.
Mam, mam.
Będzie dobrze, Wade
Upham - manierka!
No dalej.
Uciśnijcie rany.
Będzie dobrze.
Co mi jest?
Dajcie mu morfiny.
Co mi jest?
Będzie dobrze.
Co mi jest?
Wyjdziesz z tego.
Dam ci morfiny.
Dostałem w kręgosłup?
Wszystko gra, Wade.
Dostałem w kręgosłup?
Przekręćcie go - ostrożnie.
Uciskajcie.
Powoli.
Przekręćcie go.
Doktorku, będzie dobrze.
Masz ranę wylotową u dołu pleców.
Duża ta dziura?
Wielkości żołędzia.
Wszysko gra. Wyjdziesz z tego.
Uciskajcie rany.
Uciskajcie.
Wszystko gra.
Uciskajcie bardziej.
Czy któraś krwawi gorzej niż inne?
Ta tutaj. Wiesz co to jest?
Nie.
Położę na tym twoją rękę.
Uciskamy otwór.
Tutaj.
O Boże dostałem w wątrobe.
Mów jak ci pomóc.
Powiedz co możemy dla ciebie zrobić?
O kurwa!
Dajcie mi więcej morfiny.
Więcej morfiny, sir?
Słyszę.
Dajcie mu morfiny.
Dawaj!
Nie chcę umrzeć, nie chcę.
Wszystko dobrze.
Wszystko będzie dobrze.
Daj mu jeszcze.
Mama?
Chcę do domu. Chcę do domu.
Mama! Mama! Mam...
Mama, Mama,
Mama, Mama, Mam...
Aah!
Reiben, przytrzymaj go!
Unh!
Bitte! Totet mich nicht!
Ich will mich ergeben!
Vater unser im himmel, geheiligt werde den name,
dein reich komme...
Jeszcze nie.
Najpierw niech oznaczy i zabezpieczy ciało Wade'a.
I tych Niemców też.
Sprawdź czy nie jest z wywiadu.
Zapytaj zasrańca czy to on zastrzelił Wade'a.
Spytaj go!
Nieważne.
Właśnie, że ważne.
Warst du am maschinengewehr?
Nein. Ich hab nachgeladen, Ich hab nicht geschossen.
Dosyć tej świńskiej łaciny.
Sprichst du deutsch?
Jackson. Jesteś ranny.
Zamknij się!
To tylko draśnięcie.
Obmyj to i przewiąż
a potem stań na warcie
Bitte, totet mich nicht.
Ich will mich ergeben.
Prosi żebyśmy nie strzelali.
Mam w nosie co on mówi.
Pozwoli pan go zabić?
Tak nie wolno.
Pomóż mu przy trupach.
Co tu się dzieje?
Popieprzone.
Amerykański.
Lubię amerykańskie.
Parowiec Willy.
Parowiec Willy - amerykański.
Ich bin noch nicht fertig!
Ich muss hier noch viel tiefer graben!
Ist noch lange nicht tief genug!
Mówi, że jeszcze nie skończył.
Ty tak uważasz. Chodź.
- Nein! - Tak.
Nein! Ich bin noch nicht fertig!
Proszę...
ja lubię Ameryka.
Francja - elegancja. Ale numer.
Wypchaj się i wytapetuj.
Betty Boue - ale laska.
Betty Grable - niezłe odnóża.
Czy widzicie ten...
Czy...
Pieprzyć Hitlera.
Tut mir leid um den mann, den ihr verloren habt.
Den sanitater. Es ist halt krieg, nicht?
Mówi, że żałuje Wade'a.
On przeprasza.
Panie kapitanie.
Panie kapitanie tak nie wolno.
To nasz jeniec.
Poddał się.
Powiedz mu,
żeby odszedł tysiąc kroków.
Potem może zdjąć opaskę.
My sobie pójdziemy,
a on może poddać się pierwszemu
napotkanemu amerykańskiemu patrolowi.
Bez jaj! Puszczamy go?
On jest P.O.W., Reiben.
Nie możemy go ciągnąć za sobą.
Nasi w końcu go zgarną.
Chyba, że spotka patrol Wermachtu
i wróci do obiegu.
Właśnie wypuściliśmy na wolność wroga.
Idiotyzm.
Co racja to racja.
Idiotyzm? To jest idiotyzm?
A zabicie więźnia byłoby rozsądnym wyjściem?
To wbrew zasadom.
Wszystkie zasady właśnie poszły w krzaki.
Ale to nakazywała przyzwoitość. Co?
Zbierajcie się. Idziemy.
Słyszeliście dowódcę.
Kapitan wydał rozkaz.
Tak.
Kazał nam też zaatakować ten KM.
To dopiero był pomysł.
Żołnierzu nie macie prawa.
To był nasz obowiązek
pójść tam zdobyć gniazdo,
ale co tam do cholery
straciliśmy tylko jednego człowieka.
Pani Ryan na pewno się ucieszy,.
że życie jej synalka...
jest więcej warte niż życie dwóch naszych.
Tyle tylko, że jeszcze go nie znaleźliśmy.
Co nie?
Zostaw mnie.
Wstawaj Reiben.
Bierz rzeczy i do szeregu.
Mam dosyć tego zadania.
Hey! Hey!
Masz słuchać dowódcy.
Do szeregu.
Skończyłem z tym.
Choćbym miał do śmierci siedzieć w karcerze.
Ostrzegam was ostatni raz żołnierzu.
Panie kapitanie.
Idiotyzm.
Do szeregu.
Zastrzelisz mnie przez Ryan'a?
Zastrzelę cię, bo cię nie lubię.
Sir!
Jak chce iść to niech idzie.
Pan na to pozwoli?
Panie kapitanie.
Ryan pewnie nie żyje.
Chrzanienie.
Rozważmy sytuację.
Ja mam szósty zmysł i wiem.
Czuję to w kościach.
Tamtego skurwiela szkopa oszczędziłeś.
A mnie zabijesz?
On był lepszy niż ty.
No to strzelaj.
Wpakuj mi kulkę w nogę.
Wpakuję ci kulkę w pysk.
Strzelaj, nie gadaj.
Nie wiesz kiedy się zamknąć.
Panie kapitanie. Proszę.
Ile wynosi pula?
Co?
Zasrany tchórz.
Czekam panie sierżancie.
Mike, ile wynosi pula zakładu?
Po co ci to?
Zdaję się, że 300 dolców.
Jestem nauczycielem.
Uczę literatury angielskiej.
w Addley, w Pennsylvanii.
Od 11 lat pracuję w tym samym liceum.
A na wiosnę trenuję drużynę basseball'ową.
Niech mnie szlag.
W domu jak mówię ludziom kim jestem,
każdy mówi: "No jasne".
A tutaj to jest...
wielka...
wielka tajemnica.
Chyba się trochę zmieniłem.
Kto wie, czasem myślę, że za bardzo,
że nawet żona mnie nie pozna
jak do niej wrócę.
Zastanawiam się jak...
jak jej opowiem o takim dniu jak ten.
A Ryan...
nic o nim nie wiem.
I nie chcę wiedzieć.
Dla mnie to tylko nazwisko.
Ale jeśli...
pójdę od Ramelle i...
odeślę do domu,
zasłużę sobie na powrót do żony,
to mogę wykonać takie zadanie.
Chcesz odejść?
Chcesz iść i walczyć z wrogiem?
W porządku
Nie bedę cię zatrzymywał.
Nawet podpiszę dokumenty.
Wiem tylko, że im więcej ludzi zabijam
tym dalej mam do domu.
Wspominam minione dni.
Siedzę samotny
a ty przeszłością
nękasz mnie.
Przepełnia mnie żal.
Siedzę i łkam.
Smutny jak chyba nikt.
Jak symbol rozpaczy,
siedzę tylko i płaczę.
Oszaleć przyjdzie mi.
Siedzę i łkam.
Transporter opancerzony! Kryć się.
Kto tam strzela?
Kto strzela?
Aah!
Przygotować się do ataku na lewe skrzydło.
Na lewe skrzydło!
Ale ostrożnie!
Jesteśmy ze 101. Wychodzimy.
To był zwiad 2 dywizji SS.
Oczekiwaliśmy go.
Kapitan Miller, kompania Charlie, 2 batalion Rangerów.
Kapral Handersson, kompania E 501 pułku.
Ryan, 506.
P.F.C. Toynbe, trzecia 506.
James Francis Ryan?
Tak. Skąd pan wie?
Nieźle oberwaliście.
Wystarczył niewielki oddział Niemców.
Wykończyli nas działami.
Jeśli macie nas zmienić to chyba złożę skargę.
Nic dziwnego.
Kto jest waszym dowódcą?
Był nim kapitan Jankins,
ale teraz mamy tylko kaprala.
Po co tu przyszliście?
Po niego. Po Ryan'a.
Po mnie?
James Francise Ryan z Iowa?
Tak, z Payton, z Iowa. Zgadza się.
A o co chodzi?
Wasi bracia zginęli w walce.
Którzy bracia?
Wszyscy.
Uh...
Na pewno?
Niestety tak.
Uh...
Może chcecie zostać sami?
Jeśli chcecie odejść na bok...
Co jest grane?
Ryan stracił braci.
Których?
Wszytkich.
A wy...
przyszliście aż tu, żeby mnie zawiadomić?
Wracasz do domu.
Mamy Cię stąd zabrać.
Jak to?
Kapralu,
Nie chcę wam zabierać człowieka,
ale taki mam rozkaz. Wiadomo wam coś
o posiłkach dla nas?
Nic nie wiadomo.
Nie wiemy co się dzieje na południu.
Ja też mam swoje rozkazy.
Nie mogę opuścić posterunku.
Rozumiem, ale mój rozkaz jest ważniejszy.
Nie sądzę.
Tak twierdzi Szef Sztabu Armii Amerykańskiej.
Mamy rozkaz za wszelką cenę utrzymać ten most.
Nasi lotnicy rozwalili wszystkie mosty
na rzece Marderette. Zostały tylko 2:
tu i w Valognes.
Jeśli oddamy je Niemcom...,
stracimy przyczółek i będziemy musieli się wycofać.
Wasz oddział tu zostaje, trudno.
Ale ty idziesz z nami.
Muszę przynajmniej poczekać na posiłki.
Masz 3 minuty na zabranie rzeczy.
A moi koledzy? I tak jest nas za mało.
Te dupku!
Dwaj nasi zginęli kiedy cię szukaliśmy.
Panie kapitanie?
To prawda.
Jak oni się nazywali?
Irwin Wade i Adrian Caparzo.
Wade i...
Caparzo.
To jakiś idiotyzm.
Czym na to zasłużyłem?
Czemu ja, a nie oni?
Walczyli równie ciężko jak ja.
Czy to mają powiedzieć waszej matce...
wręczając jej czwartą złożoną flagę?
Powiedzcie jej, że znaleźliście mnie wśród...
jedynych braci jakich jeszcze mam i
że nie chciałem ich opuścić.
Ona to zrozumie.
Za nic stąd nie odejdę.
Co rozkazujesz?
Przekroczyliśmy pewną granicę.
To jest czysty surrealizm.
Ale pytanie pozostaje to samo.
Nie wiem.
Jak myślisz?
Wcale nie chcesz tego wiedzieć.
Właśnie, że chcę.
Cóż...
Jakaś część mnie myśli, że on ma rację.
Chłopak chce tu zostać.
Dobrze, zostawmy go i pryskajmy.
Tak.
Ale inna część mnie mówi...
co by było gdybyśmy zostali i...
jakimś cudem wyszli z tego żywi.
Może kiedyś po latach uznamy,
że uratowanie szeregowca Ryan'a...
było naszym jedynym przyzwoitym uczynkiem...
w tym burdelu.
Tak sobie myślałem.
Może masz rację.
Może dzięki temu wszyscy...
będziemy mogli wrócić do domu.
O rety.
To wszystko co mamy:
2 CKM'y, 17 granatów,
I 11 min Howkins'a.
Są też 2 bazooki, ale tylko 8 pocisków do nich.
Mieliśmy moździerz, ale rozwalił go pocisk artyleryjski.
Jak przyjadą czołgi będzie to guzik warte.
A na pewno przyjadą.
Jak myślisz, co nasz czeka?
Cóż...
Myślę, że spróbują zajść nas z boku.
Musimy wciągnąć czołgi między te budynki.
Gruz utrudni im ruchy.
A my je unieruchomimy?
Jeśli się da.
Zablokujemy nimi drogę.
To nam da szanse na wygraną.
Dobry pomysł.
Rozdzielimy ich.
Ostrzelamy ich i wycofamy się do mostu.
Jeden CKM tu, drugi gdzieś wysoko.
Będziemy walić z góry.
O to mi chodziło.
Jackson?
Może wejdziesz na tą wieżę?
Tak jest.
Możemy zapewnić ci towarzystwo.
Nie zaszkodziłoby, może być CKM...
i jakieś tysiąc sztuk amunicji.
Parker, masz robotę.
To nie jest najgorszy pomysł,
ale musimy zwabić tu jakiś czołg do rozwalenia.
Jak to zrobimy?
Reiben ma rację.
Jak zauważył szanowny kolega spadochroniarz...
nasze uzbrojenie jest guzik warte.
Jak zatrzymamy czołg jeśli uda się go zwabić?
Złapiemy go na żywca.
I rozwalimy mu gąsienice.
Ale czym?
Może lepką bombą.
Lepką bombą?
Czy pan to wymyśla?
Nie, wszystko jest w instrukcji.
Możecie sprawdzić.
Chyba nie mamy instrukcji.
Może Pan nas oświeci.
Macie chyba materiały burzące?
Trotyl, albo kompozycję B.
Tego jednego nam nie zabraknie.
Most jest zaminowany podwójną ilością kompozycji B.
No to możemy jej trochę podwędzić.
Bierze się zwykłą skarpetę...
napełnia się ją kompozycją B...
skręca się lont z byle czego...
i całość oblepia się smarem.
Dzięki temu bomba jest lepka...
i przylepia się do celu.
Jeśli ktoś zna...
lepszy sposób na czołgi,
chętnie go wysłucham.
Dobre.
Teraz jeszcze stracimy skarpetki.
Wciągaj.
Wybierz sobie pole ostrzału.
Uzupełniające pole ostrzału drugiego karabinu.
Dobra. Pokrywam od 12 do 9.
Spokojnie.
Mam!
Macie miny.
Jak na nasze szczytowe osiągnięcie
to pierwsze stanowisko CKM'u
nie jest najgorsze.
To nasz ostatni bastion.
Alamo.
Jak zepchną nas aż tutaj,
ostatni żywy wysadzi most.
Ustawiłem zapalnik na 30 sek.
Po odpaleniu ładunku, ten ostatni żywy...
musi szybko zmykać
bo przestanie być żywy.
Panie kapitanie.
Gdzie ja mam być?
Nie dalej niż pół metra ode mnie.
I bez dyskusji.
Pójdę po amunicję.
Chodź.
- Hej, Upham. - Tak?
Słuchaj uważnie.
Tak.
Słuchasz mnie?
- Tak. - Dobra.
Będziemy się wycofywali
i wracali jak szaleńcy
A ty musisz być pod ręką
razem z amunicją.
Rozumiesz?
Będę pod ręką.
Właśnie.
Dobrze się czujesz?
W Anglii rozdawali nam kartony papierosów,
a ja powiedziałem, że nie palę.
Nie palę.
Niezła historia co?
Niewiarygodna.
Tak.
Popieprzona ponad ludzkie pojęcie.
Dobre określenie.
POPOLUPO.
Właśnie.
Tak, cóż...
POPOLUPO.
Będzie niezły cyrk.
Tak, OK.
Spokojnie.
POPOLUPO.
Kto to śpiewa Panie kapitanie?
Edith Piaf.
Co ona taka smutna?
Jej kochanek odszedł,
a ona wszędzie widzi jego twarz.
To wszystko tłumaczy.
Nawet samo życie...
jest tylko twoim odbiciem.
Czasem śnię,
że mnie obejmujesz.
To już chyba śpiewała?
Bo to refren.
Refren.
Szepczesz mi do ucha i mówisz...
rzeczy od których przymykam oczy...
i to jest cudowne.
Uh, znowu...
Upham, uh...
powiem ci szczerze,
że dziwnie mnie podniecasz.
Wspaniałe.
To melancholijna piosenka.
Na początku ona śpiewa:
Pewnego dnia odszedłeś.
Zostawiłeś mnie,
a ja wciąż rozpaczam.
Widzę cię na niebie i na ziemi.
Jeszcze parę takich piosenek,
a szkopy nie bedą musiały...
na mnie polować bo sam podetnę sobie żyły.
Dziwadło z ciebie Upham.
To nie moja wina.
To Edith, no wiesz.
Wiesz co ta piosenka mi przypomina?
Przypomina mi coś
co mi powiedziała pani Drubovitz
przed wyjazdem na szkolenie.
"Co takiego: "Nie dotykaj mnie"?
Nie. Pani Rachel Troubowitz
to żona administratora naszego domu.
Przyszła do sklepu mojej matki po ciuchy.
Biustonosze nosi w rozmiarze 110, miseczki duże E.
Duże E?
Ma gigantyczny biust.
Niezłe cyce.
Wmówiłem jej,
że powinna przymierzyć stanik 105 D.
So we're in the dressing room.
Stała w przebieraloni i usiłowała się wciśnąć w...
sznurowany jedwabiem, rozcięty z boku gorset z...
podnoszącym stanikiem. Po prostu wylewała się z niego.
Coś pięknego - mówię wam.
Że takie ciasne?
Nie. Piękne.
Spostrzegła mnie i wiedziała,
że fujara mi stoi jak Statua Wolności
I powiedziała:
"Jak już będziesz na wojnie"
i zobaczysz coś okropnego
lub jeśli cię coś przestraszy
chcę żebyś zamknął oczy
i pomyśl o tym co tu zobaczyłeś.
"Rozumiesz?"
"Odpowiedziałem: "Tak proszę pani".
Dobrze się Pan czuje?
Trzęsę się do rytmu.
Czy to prawda, że był pan nauczycielem?
Tak.
Ja bym nie mógł uczyć dzieci.
Razem z braćmi
za bardzo dawaliśmy w kość belfrom.
Za nic.
Miałem setki takich uczniów.
Nie widzę twarzy moich braci.
Próbowałem ich wspominać, ale nie mogę.
Co zrobić?
Musisz znaleźć kontekst.
Jak to?
Nie myśl o ich twarzach
tylko o konkretnych sytuacjach.
O czymś co robiliście razem.
Kiedy ja wspominam dom myślę o konkretach:
O moim hamaku w ogrodzie,
O żonie przycinającej róże
w moich starych rękawicach.
Cóż, pewnej nocy
dwaj moi bracia
obudzili mnie w środku nocy.
i powiedzieli, że mają dla mnie niespodziankę.
Zaprowadzili mnie do stodoły,
a tam na górce był nasz najstarszy brat Dan
wraz z Alice Jardine.
Niech pan sobie wyobrazi dziewczynę,
która nie ma w sobie
zupełnie nic ładnego.
Dan już jej zdjął bluzkę...
i dłubał przy biustonoszu,
próbując go zdjąć,
kiedy Shaun wrzasnął:
"Dany jesteś taki młody!"
Daj spokój.
Jak Alice to usłyszała,
zerwała się i dalej w nogi.
Ale, że miała koszulę na głowie...
to wpadła na ścianę...
i straciła przytomność.
Dan jest wściekły, chce nas gonić,
ale musi przecież ocucić Alice.
Więc łapie ją za nogę
i ciągnie za sobą.
A drugą ręką chwyta łopatę
i goni Shaun'a.
Sean krzyczy "Nie bij",
"oddałem ci przysługę"
Dan jeszcze bardziej się wściekł.
Zrobił zamach
łopata wypadła mu z ręki
i zbiła lampę naftową.
Lampa wybuchła.
O mało co nie spalił stodoły.
Uhh.
To była ostatnia noc.
Następnego dnia Dan poszedł do wojska.
Ostatni raz byliśmy wtedy wszyscy razem.
To było 2 lata temu.
Hmm. Oh.
Niech pan opowie o tych różach żony.
Nie.
O tym nie opowiadam nikomu.
Wróg od wschodu.
Tygrysy. Dwa.
Inne czołgi, dwa.
Piechota.
Pięćdziesięciu paru.
Rozejść się. Każdy wie co ma robić.
Reiben zarzuć przynętę.
Tak jest.
Upham, schowaj się.
Mellish, Handersson ładuj.
Sprawdzić amunicję.
Życzę szczęścia Reiben.
Nie potrzebuję szczęścia.
Ja się urodziłem fartowny.
Co piąty nabój smugowy.
Pomocny dla obu stron.
Sprawdź przedpole i zasuwamy.
Upham!
Gazem!
Kapralu Upham?
Tak jest.
Nie mamy tu KM'ów.
Tej amunicji potrzebują pan Mellish
i pan Jackson na wieży.
Tak jest.
Jackson ma duży zapas.
Idź do Mellisha.
Cała kupa piechoty,
nie wiem czy połknęli przynętę.
Masz jeszcze gumę?
Czołgi się nie złapały.
Piechota skręca w lewo.
Właśnie przejechał transporter opancerzony z 20-ma żołnierzami.
Dies war die zweiten kompanie!
Mellish! Henderson!
Wycofujemy się!
Teraz, podpalaj.
Ty też.
30-u żołnierzy na prawym skrzydle.
Idź tam, znajdź kryjowkę i zatrzymaj ich.
Wycofujemy się!
Upham!
Czysto!
Szkopy.
Prawe skrzydło.
Sanitariusz!
Bleiben panzer!
Padnij.
Upham! Upham!
Przynieś amunicję.
I powiedz kapitanowi, że nie dajemy rady.
Skręca! Jeszcze się broni.
Ryan nie wstawaj.
Aah! Aah!
Ryan!
Ryan.
Złaź ze mnie.
Jesteś cały?
Złaź ze mnie.
Ja też żyję. Dzięki za zainteresowanie.
Brać ich z obu stron.
Rzucić do środka granat.
Granat!
20 mil!
Działko 20mm na skrzydle. Zdjąć je.
Ciężki sprzęt pod nami.
Nie mogę strzelać.
Czołg, nisko.
Na godzinie 8.
Boże daj mi siłę.
Wycofujemy się. Chodźcie.
Kryj się Upham.
Kryć się!
Aah!
Nie mam już nic amunicji.
Błogosławiony jesteś Boże,
który dajesz mi siłę
i wolę walki.
Jesteś moją fortecą,
moją ostoją i zbawieniem.
Jesteś moją tarczą
tylko Tobie ufam.
Tu jesteś.
Parker, padnij!
To działko nas wykończy.
Musimy je zajść z boku.
Spróbuję z góry.
Upham!
Crap.
Upham!
Upham, cholera dawaj naboje.
Haben sie handgrenaden?
Koniec amunicji.
Masz więcej?
Ani sztuki.
Gówno!
Upham?
Upham!
Aah!
Reiben!
Dalej!
Reiben!
Potrzebuję pasa z nabojami.
Czy ktoś ma pas z nabojami?
Boże!
Aah!
Głupi fryc.
Aah!
Ow!
Aah!
Unh! Unh! Unh!
Haah!
Przestań. Posłuchaj mnie!
Słuchaj! Przestań!
Nie!
Przestań!
Shh, shh.
Shh.
Aah!
Skurwiel...
Sukinsyn!
Zuruck!
Zuruck! Ja, genau! Gut so!
Geh nach rechts! Nach rechts!
Nie mam amunicji.
Tu jest 60 granatów.
Można je odpalać bez rur.
Jak?
Odbezpieczyć, walnąć i rzucić
Zrozumiałeś!
Uhh!
Pancerzownica!
Uhh!
Ow!
Idziemy do Alamo.
Alamo! Alamo!
Aah!
My to weźmiemy, ty się wycofuj.
Ruszajcie zaraz za nami.
Tylko trochę narozrabiamy.
Wycofać się.
Reiben.
Ładuj.
Yaah!
Wal.
Wysadzamy most!
Uciekajcie z mostu!
Oh!
Sierżancie!
Mike żyjesz?
Trochę mnie tylko przydźgało.
Wynoście się!
Kryj się wysadzamy most.
Ow!
Dalej!
Tygrysy na moście.
Das haus auf zwei hundert meter,
elf uhr.
Panie kapitanie, kryj się!
Mike.
Mike!
Panie kapitanie!
Gdzie pan do diabla idzie?
Niech Pan wraca!
Hande hoch! Hande hoch!
Die waffen niederlegen! Die waffen niederlegen!
Hande hoch! Die waffen niederlegen!
Hande hoch!
Ich kenne den soldaten.
Ich kenne den mann.
Und haltet die schnauzen.
Upham.
Haut ab.
Verschwindet!
Hang in there, Captain.
Pierwsz grupa do mnie!
Ruszać się.
Sanitariusz!
Jest tu Sanitariusz?
P-51, niszczyciele czołgów.
Nasze opiekuńcze anioły.
Słucham?
James...
Zasłuż na to.
Zasłuż na to wszystko.
Szanowna pani Ryan.
Z ogromną radością informuję panią,
że jej syn szeregowy James Ryan...
jest zdrowy i właśnie wraca do domu...
z Europy.
Meldunki z frontu potwierdzają,
że James wypełniał swoje żołnierskie obowiązki...
z wielką odwagą i poświęceniem.
Nawet gdy już wiedział o ogromnej stracie...
jaką poniosła wasza rodzina...
w walce z tyranią i uciskiem.
Wraz z ministrem wojny,
przedstawicielami armii amerykańskiej,
i wdzięcznymi obywatelami Stanów,
życzę pani zdrowia i wielu lat szczęścia z synem u boku
Nic,
nawet szczęśliwy powrót ukochanego syna...
nie zrekompensuje pani,
ani tysiącom amerykańskich rodzin...
utraty najbliższych.
Przekażę pani tylko słowa,
które podtrzymywały mnie na duchu w czasie,
długich pełnych cierpienia nocy:
Modlę się by ojciec nasz w niebiesiech,
ulżył pani cierpieniom,
zostawiając jej jedynie czułe wspomnienie zmarłych,
i zasłużonoą dumę,
że złożyła pani...
tak cenną ofiarę na ołtarzu wolności.
Abraham Lincoln.
Szczerze oddany:
Generał George C. Marshall - Szef Sztabu.
Jest tu cała moja rodzina.
Chcieli ze mną przyjechać.
Szczerze mówiąc
nie wiedziałem
jakie to będzie uczucie.
Codziennie myślę
o pańskich ostatnich słowach.
Starałem się żyć
najlepiej jak mogłem.
Mam nadzieję, że to wystarczyło,
że przynajmniej w pańskich oczach,
zasłużyłem na wszystko
co pan dla mnie zrobił.
James.
Kapitan John H. Miller.
Powiedz, że żyłem uczciwie
Co?
Powiedz, że jestem dobrym człowiekiem
Jesteś.